ประเทศไทยเริ่มเปิดเส้นทางให้นักบินหญิงเข้าสู่กองทัพอากาศอย่างเป็นทางการในปี 2559 หลังจากกองทัพอากาศประกาศรับสมัครผู้หญิงเข้ารับราชการในตำแหน่งนายทหารสัญญาบัตร เหล่าทหารนักบินเป็นครั้งแรก จำนวน 5 อัตรา ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์กองทัพอากาศไทยที่ดำเนินงานมาเกือบ 80 ปี ก่อนหน้านั้นผู้หญิงสามารถทำงานในกองทัพอากาศได้หลายสายงาน แต่ยังไม่มีเส้นทางเข้าสู่ตำแหน่งนักบินทหารโดยตรง การเปิดรับครั้งดังกล่าวจึงเป็นจุดเริ่มต้นของการขยายบทบาททหารหญิงจากงานสนับสนุนไปสู่การปฏิบัติหน้าที่บนอากาศยาน

อย่างไรก็ตาม การเปิดรับนักบินหญิงในระยะแรกยังเน้นภารกิจที่ไม่ใช่การรบ โดยเฉพาะเครื่องบินลำเลียงและเฮลิคอปเตอร์ นักบินหญิงที่ผ่านการคัดเลือกได้รับการฝึกบินและเข้าประจำการในฝูงบินของกองทัพอากาศ ต่อมาเอกสารศึกษาบทบาททหารหญิงของวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักรระบุว่า ในช่วงเวลาที่จัดทำรายงาน กองทัพอากาศมีนักบินหญิง 7 นาย โดย 5 นายปฏิบัติหน้าที่กับฝูงบิน 601 ซึ่งรับผิดชอบเครื่องบินลำเลียง C-130 ส่วนอีก 2 นายอยู่ระหว่างการฝึกในฝูงบิน 604 สะท้อนให้เห็นว่าการเปิดรับผู้หญิงเป็นนักบินทหารเกิดขึ้นแล้ว แต่ขอบเขตภารกิจในช่วงแรกยังไม่ได้ครอบคลุมเครื่องบินขับไล่

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในปี 2568 เมื่อผู้บัญชาการทหารอากาศประกาศแนวทางเปิดโอกาสให้ผู้หญิงเข้าถึงตำแหน่งสำคัญและภารกิจแนวหน้า รวมถึงการสร้างนักบินขับไล่หญิง โดยให้เหตุผลทั้งเรื่องการใช้ศักยภาพของกำลังพลทุกเพศและความจำเป็นในการเตรียมบุคลากรรองรับอนาคตของกองทัพ ทิศทางดังกล่าวได้รับการย้ำอีกครั้งในปี 2569 ผ่านกิจกรรมประชาสัมพันธ์โครงการบรรจุนายทหารสัญญาบัตรหญิงเหล่านักบิน ซึ่งเปิดโอกาสให้ทหารหญิงในสังกัดกองทัพอากาศและหน่วยงานอื่นของกระทรวงกลาโหมสมัครเข้ารับการคัดเลือกเป็นศิษย์การบิน โดยผู้ผ่านการคัดเลือกจะต้องฝึกบินที่โรงเรียนการบิน ก่อนเข้าปฏิบัติหน้าที่ตามฝูงบินต่าง ๆ ตามความรู้และความสามารถ

นอกจากนี้ ในเดือนมกราคม 2569 ผู้บัญชาการทหารอากาศยังเปิดเผยว่า ขณะนั้นกองทัพอากาศมีนักบินหญิงที่ทำการบินกับเครื่องบินลำเลียง C-130 แล้ว 7 นาย และมีเป้าหมายสร้างนักบินขับไล่หญิงรุ่นแรกจำนวน 4 นาย ก่อนที่กองทัพอากาศจะจัดกิจกรรมประชาสัมพันธ์และเปิดรับสมัครนักบินหญิงเข้าสู่กระบวนการคัดเลือกในเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม 2569 นับเป็นการขยับจากการเปิดโอกาสให้ผู้หญิงเป็นนักบินลำเลียง ไปสู่การเตรียมเปิดพื้นที่ในภารกิจการบินรบ อย่างไรก็ตาม การประกาศเป้าหมายและเปิดรับสมัครยังไม่เท่ากับการมีนักบินขับไล่หญิงที่ผ่านการฝึกและเข้าประจำการแล้ว จึงเป็นพัฒนาการที่ต้องติดตามต่อไป