ข้อมูลจากการสำรวจของ Pew Research Center ที่รวบรวมโดย Seasia Stats ชี้ให้เห็นว่าคนในเอเชียและประเทศใกล้เคียงยังมองว่า "ภาษา" เป็นเงื่อนไขสำคัญของความเป็นชาติในระดับสูง โดย บังกลาเทศ ครองอันดับ 1 ด้วยสัดส่วน 84 เปอร์เซ็นต์ ตามมาด้วย อินโดนีเซีย 83 เปอร์เซ็นต์ และ ฟิลิปปินส์ 80 เปอร์เซ็นต์ สะท้อนให้เห็นว่าในประเทศเหล่านี้ ภาษาไม่ใช่แค่เครื่องมือสื่อสาร แต่คือแกนกลางของอัตลักษณ์และประวัติศาสตร์ร่วมของชาติ

ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มาเลเซีย อยู่ที่ 79 เปอร์เซ็นต์ และ ไทย อยู่ที่ 78 เปอร์เซ็นต์ ขณะที่ ศรีลังกา เผยให้เห็นภาพที่น่าสนใจ คือกลุ่มชาวสิงหล (74%) ให้ความสำคัญกับภาษาในฐานะนิยามของชาติมากกว่ากลุ่มชาวทมิฬ (41%) อย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งสะท้อนความตึงเครียดทางชาติพันธุ์และภาษาที่ฝังรากลึกในประเทศนั้น

ขั้วตรงข้ามคือ ญี่ปุ่น ที่ 42 เปอร์เซ็นต์ และ สิงคโปร์ ที่เพียง 23 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งเป็นตัวเลขต่ำที่สุดในการสำรวจ ความแตกต่างนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ สิงคโปร์เป็นสังคมที่ใช้ภาษาราชการถึง 4 ภาษา และอัตลักษณ์ความเป็นชาติถูกนิยามผ่านความหลากหลายมากกว่าความเป็นหนึ่งเดียวทางภาษา คำถามที่น่าคิดต่อคือ ในโลกที่โลกาภิวัตน์เดินหน้าไม่หยุด ภาษาจะยังคงเป็น "หัวใจ" ของความเป็นชาติได้นานแค่ไหน?

ที่มา: Seasia Stats / Pew Research Center