ดร.โอซากิเปิดเผยว่า ได้ใช้เกลียวไหมที่ควั่นจากใยแมงมุมกว่าพันเส้น เพื่อสร้างสรรค์สายไวโอลินที่ผลิตจากใยแมงมุมขึ้นมา ซึ่งเมื่อนำมาบรรเลงเพลงพบว่า เกิดเสียงที่นุ่มและลึก หากเทียบกับเสียงจากสายไวโอลินที่ผลิตจากโลหะเหมือนที่นิยมใช้กันในปัจจุบัน ซึ่งเสียงนุ่มลึกดังกล่าว เกิดจากวิธีการควั่นเกลียว ซึ่งเป็นผลมาจากการผนึกโครงสร้าง ที่ไม่ก่อให้เกิดช่องว่างระหว่างเกลียวที่ควั่นขึ้นมา โดยใช้กระบวนการพิเศษเพื่อเพิ่มปริมาณใยรับแรง ให้มีจำนวนมากขึ้นจากแมงมุมที่เพาะเลี้ยงไว้และจากนั้นได้นำไปสู่การพัฒนาให้วัตถุดิบมีคุณภาพที่ดีและโดดเด่นขึ้น

“ผมใช้ใยจากแมงมุม Nephila maculate ตัวเมีย 300 ตัว ซึ่งเป็นหนึ่งในสายพันธุ์แมงมุมสีทอง ที่มีใยเป็นสีทอง ที่ขึ้นชื่อในเรื่องของการทอเส้นใยรับแรงได้อย่างสลับซับซ้อน มาควั่นเพื่อทำเป็นสายไวโอลิน"

สายไวโอลินแต่ละเส้น ถูกถักขึ้นจากใยแมงมุม 3,000-5,000 เส้น ที่ควั่นเกลียวไปในทิศทางเดียวกัน เพื่อทำให้เป็นเส้นใยขนาดใหญ่หนึ่งเส้น จากนั้นจะนำเส้นใยขนาดใหญ่ 3 เส้น มาควั่นเป็นเกลียวแต่ควั่นไปในทิศทางตรงกันข้ามกับที่ทำในครั้งแรก เพื่อให้ได้สายไวโอลิน 1 เส้น จากนั้นจะวัดระดับความทนต่อแรงตึงเครียด ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของสาย เพื่อความแน่ใจว่า สายไวโอลินจะไม่ขาดระหว่างการแสดง อย่างไรก็ตามสายไวโอลินที่ผลิตจากใยแมงมุม มีความทนต่อแรงตึงเครียดได้น้อยกว่าสายแบบดั้งเดิม แต่ดีกว่าสายที่เคลือบด้วยอลูมิเนียม หรือสายที่มีแกนทำด้วยไนลอน” ดร.โอซากิกล่าว

ดร.โอซากิกล่าวต่อว่า จากการใช้กล้องอิเลคตรอนไมโครโสคป ขยายภาพตัดขวางของสายไวโอลิน พบว่าในสายกลมๆนั้นใยที่ถูกควั่นแต่ละเส้นถูกบีบอัดให้อยู่ในรูปทรงที่แตกต่างกัน ซึ่งทำให้ทั้งหมดแนบชิดกันเป็นอย่างดีโดยไม่มีช่องว่างระหว่างเส้นใยแต่ละเส้นเกิดขึ้น ซึ่งลักษณะโครงสร้างแบบนี้ทำให้สายไวโอลินประเภทนี้มีความยืดหยุ่นและให้เสียงที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะ

จากความสำเร็จดังกล่าว ดร.โอซากิได้เขียนไว้ในรายงานหลังจากให้นักดนตรีทดลองใช้สายไวโอลินจากใยแมงมุมดังกล่าวแล้วว่า "ผู้เล่นไวโอลินมืออาชีพหลายคนกล่าวว่า สายไวโอลินที่ทำจากใยแมงมุม สร้างเสียงที่น่าฟังและดีกว่าสายแบบดั้งเดิม และมันยังช่วยให้เกิดการสร้างสรรค์ดนตรีแบบใหม่ๆ ด้วย"

“สายไวโอลินจากใยแมงมุมเปรียบเหมือนนิยาย ที่สามารถจับต้องได้จริง ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่า และสายจากใยแมงมุม ยังสร้างเสียงที่โดดเด่นและมีเอกลักษณ์ ซึ่งเป็นที่ต้องการของทั้งผู้เล่นไวโอลินเองและผู้ที่รักในเสียงเพลงทั่วโลก”

สำหรับ ดร.โอซากิมีความสนใจในเรื่องของคุณสมบัติทางกลศาสตร์ของใยแมงมุมมาเป็นเวลาหลายปี โดยศึกษาเรื่องความยืดหยุ่นของเส้นใยรับแรงที่แมงมุมใช้ยึดเกาะโดยเฉพาะ งานวิจัยของเขาที่ตีพิมพ์ใน Polymer Journal เมื่อปี 2007 มีเนื้อหาตอนหนึ่งระบุว่า เครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายที่ต้องใช้คันชัก เช่นไวโอลิน เป็นเครื่องมือที่ถูกนำมาศึกษาทางวิทยาศาสตร์อยู่หลายครั้ง แต่ผู้เล่นส่วนใหญ่ให้ความสำคัญที่ตัวไวโอลิน มากกว่าคุณสมบัติของคันชักหรือสายไวโอลิน โดยไม่ให้เหตุผลอธิบายว่าเพราะอะไร